Giel Beelen - Slapen is zonde van mijn tijd

"Zwart gat is misschien een beetje overdreven, maar ik dacht wel: dit is het nou, en nu? Dat ik nooit klaar ben is een hele geruststelling."
Al vanaf zijn achtste wil Giel Beelen radiomaker worden. Samen met zijn buurjongetje heeft hij een fictief radiostation, dat 'uitzendt' vanaf Beelens zolderkamer. "We hadden allemaal verschillende programma’s, net als bij de echte radio. In de vakantie deden we een 24-uursmarathon. Tussen zes en zeven zonden we dan een mix uit want ik móést echt eten van mijn ouders. En ’s nachts moest het natuurlijk zachtjes." Bij lokale omroep Haarlem 105 wordt hij op zijn elfde straatinterviewer voor het kinderprogramma: "Met een opnameapparaat de straat op en vragen stellen. Al snel monteerde ik dat ook, en uiteindelijk ging ik programma het presenteren. Vervolgens mocht ik de telefoon opnemen voor het huisvrouwenprogramma dat daarna kwam. Ik heb bij Haarlem 105 veel geleerd: techniek, muziek uitzoeken, uren, dagen deed ik daar van alles." Een eigen dj-programma, dat zit er helaas nog niet in: "Daar was ik te jong voor. Ik had de baard nog niet eens in de keel. Uiteindelijk mocht het toen ik een jaar of veertien was." Met zoveel ernaast moet het wel misgaan. Beelen blijft zitten: "Ik begon weer aan vijf atheneum en dacht: dit heb ik allemaal al een keer gedaan en ik snap het. Dus ik trok de stekker eruit en ging betaald bij de radio werken." Uiteindelijk doet hij vijf en zes atheneum in één jaar bij het volwassenenonderwijs. "Gestudeerd heb ik dus niet. Soms vind ik dat wel jammer."
Risico’s
Beelen werkt voor verschillende landelijke radiostations: hij is telefonist bij Radio Noordzee en technicus bij Classic FM. Als dat stopt, doet hij techniek bij Radio 10 en een programma bij New Dance Radio. Al die tijd zit hij nog bij de lokale omroep. Hij stuurt een bandje op en kan er ’s nachts aan de slag: "De nacht is eigenlijk een soort opleidingsproject bij 3FM." Hij begint met twee uurtjes per week en krijgt de zaterdagnacht erbij: "Bij de lokale omroep had ik geleerd om mezelf te zijn. Dat sloeg hier wel aan. Op een gegeven moment mocht ik twee weken lang Arbeidsvitaminen vervangen. Maar ik werkte nog bij Radio 10, de concurrent dus. Ik vroeg vrij aan mijn baas, Tom Mulder, maar dat kreeg ik niet." Beelen neemt ontslag: "Een gok, want ik had geen enkel vooruitzicht. Maar ik wilde echt per se dat programma doen. Normaal ben ik wel een planner. Mijn streven was een ochtendshow op mijn achtentwintigste. Ik dacht sowieso dat ik niet ouder zou worden dan achtentwintig, dus dat leek me een mooi einddoel. Bij Radio 10 zou ik nooit dj worden, want daar draaiden ze alleen maar oldies. Dit was een stap in de goede richting, hoe gevaarlijk ook. Dan moet je dat doen, vind ik. Risico’s nemen om je einddoel te bereiken en er echt voor gaan, dan komt het goed. Soms lijkt het voor het einddoel goed om een compromis te sluiten, maar ik geloof niet in 'effe van het pad af en dan snel weer terug'. Dat kan ik nu natuurlijk makkelijk zeggen, maar ik vind echt dat je je eigen koers moet blijven volgen."
Ontslag
Zijn eigen koers brengt Beelen in elk geval wél verder. Zijn carrière bij 3FM ontwikkelt zich succesvol. Tot het moment dat hij voor het eerst ontslagen wordt. "Dat was heel heftig. Ik had eindelijk op grotemensentijd een programma bij de KRO, ’s middags. Ik had ’s nachts ook al het een en ander gedaan, dus ik dacht dat ze wisten wie ze in huis haalden. Maar ze stonden toch niet helemaal achter mijn manier van radiomaken, terwijl ik daar stug mee bleef doorgaan." Bij de media kun je van de ene op de andere dag ontslagen worden: "Je kunt zonder het te weten je laatste uitzending presenteren. Een omroep kan altijd van je af als je hun goede naam schaadt." En dat doet Beelen, volgens de omroep: "Ik had in hun eigen Mikro-gids gezegd dat ik Mein Kampf interessant vond omdat het geschreven was door een gestoorde. Meteen na de uitzending moest ik bij de directie komen. Ik zat nog te denken: wat heb ik gedaan dan in de uitzending? Misschien vonden ze dat moederkoekhappen wel niks. Ik ga daar zitten bij die directrice, ze wijst op het artikel en ze zegt: 'Heb jij dat gezegd?' Dat had ik gezegd, ja. Ik schoof die gids aan de kant en vroeg waarom ik daar zat. En toen werd ik dus ontslagen om dat interview. Er zat ook iemand van personeelszaken om het even af te handelen. Dat had ik echt niet verwacht. De eerste twee dagen had ik heel erg de behoefte om het uit te leggen. En vervolgens zit je thuis en dan weet je het even niet meer, dan begin je toch te twijfelen. Moet ik de volgende keer als ik een kans krijg alleen vertellen hoe laat het is, het weerbericht doen en dan snel weer een plaat starten?"
Schockeren
Beelen blijft voor 3FM werken, maar achter de schermen en onbetaald. Hij komt terecht bij de VARA, die hem juist aanneemt vanwege zijn controversiële stijl van radiomaken: "Dat viel achteraf ook wel mee, want daar werd ik ook ontslagen, vanwege die poederbrieven. Dat was ook helemaal uit zijn verband gerukt. Het verhaal ging: dj roept op tot versturen van poederbrieven. Zo was het helemaal niet. Heel Nederland was in de ban van miltvuur, ik vond dat iedereen een beetje normaal moest doen. Ik ging dus aan bakkers vragen hoe zij nou hun meel verstuurden, daaruit onstond de grap 'stuur meel via de post'. Dus toen zei ik: 'Stuur het maar naar de KRO, daar heb ik nog een appeltje mee te schillen'. De KRO kon daar allesbehalve om lachen en toen had ik weer mijn laatste programma gemaakt." Er is wel een verschil met de eerste keer dat hij ontslagen werd: "Ik had nu wél het gevoel dat het goed zou komen. Ik dacht: take it or leave it, ik doe gewoon wat goed is. En anders blijf ik achter de schermen werken." Toch gaat het Beelen niet om het shockeren: "Ik vind dat er dingen moeten gebeuren op de radio, anders moet je naar Sky Radio luisteren. De actualiteit is vaak zo heftig, dat levert een hoop stof op, daar wil ik iets mee. Ik ben gewoon mezelf. De grappen die ik met mijn vrienden maak, in het café, die maak ik ook op de radio. Dat is mijn manier." Via Avro en NPS komt hij toch weer terug bij de VARA. "Tegen Vera Keur, de directrice, zei ik: 'Ja, Vera, als er weer zo’n miltvuur-hype komt, dan ga ik er zeker iets mee doen'. Ze zei: 'Daarom willen we je ook hebben'. Dat was het juiste antwoord."

Eindelijk heeft Beelen zijn felbegeerde ochtendshow: "Zwart gat is misschien een beetje overdreven, maar ik dacht wel: dit is het nou, en nu? De eerste maanden moest ik heel erg wennen aan het vroege opstaan. 's Nachts werken was heel anders, dan sliep je in twee delen en nu was het bám, om half vijf begint je dag en dan moet je scherp zijn ook. Het duurt wel even voor je lijf daaraan gewend is. Het was helemaal niet wat ik ervan verwacht had." Maar Beelen groeit er langzaam in: "Het opstaan ging steeds beter, het programma werd beter, en toen ontdekte ik dat ik nooit de ideale uitzending zal maken. Het is een achtje, of een negen, maar die tien zal ik nooit krijgen. Dat ik nooit klaar ben is een hele geruststelling. Nu is het vooral zaak om dit heel lang vast te houden. Mijn ontslagen hebben uiteindelijk opgeleverd dat ik kan en mag doen wat ik wil. En 3FM zit in mijn hart." In oktober 2007 tekent hij bij de VARA bij tot 2010 en wint hij de Zilveren Radioster voor Radioman van het Jaar 2007. "Carrièretechnisch ben ik er wel, ja."
Een luizenleven?
Het lijkt een luizenleventje: een paar uurtjes radiomaken en de rest van de dag lekker niksen: "Een mooi idee om in stand te houden, maar het klopt niet. Ik ga niet zeggen dat ik een vreselijke rotbaan heb, maar tijd kost het wel. Platen luisteren, mail beantwoorden, gasten uitzoeken en gesprekken voorbereiden. Alles wat ik ernaast doe staat in dienst van het programma. Ik hoop altijd dat iemand denkt: toch eens luisteren, als ik bij De Wereld draait Door een plaatje omhooghoud. Ik heb eigenlijk geen werk, ik leef gewoon. Ik slaap vier tot vijf uur per nacht en de rest van de dag gaat over radio. De hele dag slurp ik van alles op. En slapen is zonde van je tijd." Leuk, maar er is ook nog zoiets als een privéleven. "Ik kan niet ontkennen dat mijn meisje er soms ook gek van wordt, maar ze weet dat radio voor mij op de eerste plaats komt. Alleen dan ben ik gelukkig, en zij wil natuurlijk het liefst iemand die gelukkig is. Soms hebben we wekenlang weinig tijd voor elkaar, maar dat houdt het ook intens op de momenten dat het wel kan." En het geld is natuurlijk ook mooi meegenomen? "Ik heb veel te veel geld. Ik vind het eigenlijk wel genoeg als ik mijn huis, mijn telefoon en cola en sigaretten kan betalen. Voor mij hoeft het allemaal niet. Ik geef een hoop weg aan goede doelen, maar eigenlijk is dat puur uit egoïsme. Daar ga je je namelijk zelf beter van voelen."
Radio biedt Beelen een podium: "Dat gebruik ik in basis voor muziek. Ik voel me zo gelukkig als ik muziek krijg die niemand anders krijgt, het is fantastisch om de krenten eruit te halen. Maar een radioprogramma is meer dan dat, er zit ook inhoud in. Zodra iets ook leuke radio oplevert en ik er iemand mee kan helpen, doe ik het. 3FM laat sowieso maatschappelijke betrokkenheid zien met projecten als Serious Request. Maar dat mag nooit het uitgangspunt zijn. Ik kan iets een heel nobel streven vinden, maar ik ga niet een oproepje doen met een gironummer op de radio. Dat is gewoon niet léúk." Op zijn optreden in de personalityquiz Ranking the Stars krijgt Beelen regelmatig te horen dat hij zo rustig is: "Zo ben ik. Ik sta op een verjaardag ook niet met een kringetje om me heen grappig te zijn, ik zit meer in een hoekje te observeren en dan gooi ik het er de volgende dag op de radio allemaal uit."
Dit interview verscheen in Werk! Het Nederlandse Carrièreboek, editie 2008
